از آنجایی که تشکیل نمایشگاه در جهان قدمتی 2500ساله دارد می توان به اهمیت آن در اعصار مختلف پی برد. اما باید بدانیم برگزاری نمایشگاه به شیوه کنونی از اواسط قرن نوزدهم در کشورهای صنعتی پایه گذاری شده است.
در کشور ما حدود 40 سال است که مجموعه نمایشگاه های بین المللی تهران در فضایی ساخته شد که ما اکنون هم این زیر ساخت را پیش روی خود داریم اما این بنا در نوع خود دومین نمیشگاه بزرگ جهان بعد از هانوفر آلمان محسوب می گردید.
باید اذعان نمود، که با توجه به زیر ساخت های عظیمی که این صنعت در ایران بر خوردار است و ما در منطقه خاور میانه و آفریقا از کشورهای پیشرو در این صنعت محسوب می شویم، اما باید واقف باشیم که هرگز از این مجموعه استفاده وافی وکافی به عمل نیامده است .
در این یادداشت به نکاتی پرداخته می شود که دلایل عدم استفاده بهینه از این مجموعه عظیم و شاید سایر مجموعه های نمایشگاهی در سراسر کشور محسوب می شود. شاید مهمترین ضعف عمده نمایشگاه های بین المللی تهران تصدی گری دولتی آن باشد چرا که این بخش نتوانسته است نیازهای کشور را به طور کامل بر آورده نماید.
این مسئله همیشه ذهن برگزار کنندگان و به طور عموم فکر تمام متصدیان وعلاقه مندان امور نمایشگاهی را به خود معطوف کرده است.
دولت می تواند به عنوان ناظر به امور نمایشگاهی تصدی گری خود به معنای نظارت را حفظ کند اما سپردن کارهای اجرائی و در واقع مدیریت و سازماندهی امور نمایشگاهی و مخصوصا در تهران را به عهده شرکت های معتبر و تخصصی تر بسپارد.
با این روش است که می توان به آینده صنعت نمایشگاهی در برنامه های بلند مدت توسعه امید وار بود مدیران لایق و مجریان کار آمد در این پروسه می توانند نقش تعیین کننده ای ایفا نمایند در واقع بخش خصوصی می تواند به طور دلسوزانه تری جایگاه ایران را در عرصه نمایشگاه سامان دهد.
روند برگزاری نمایشگاه درایران بیشتر بدین صورت است که معمولا نمایشگاه ها در نیمه دوم سال برگزار می شود و این برنامه به دلیل تعطیلات زمستانی و تعطیلات کریسمس است، چرا که در این زمان شرکت های بازرگانی خارجی مجال شرکت در نمایشگاه ها ی ایرانی را پیدا می کنند اما باید بدانیم سیستم مدیریت بر گزاری نمایشگاه ها به طور قابل ملاحظه دارای اشکالات اساسی است چرا که تقویم و تاریخ آنها به طور مداوم دارای تغییراتی می شود که بعضا باعث لغو حضور شرکت کنندگان زیادی می گردد.

متاسفانه در ایران تقویم نمایشگاهی هم بسیار دیر اعلام می شود و در موارد زیادی شرکت کنندگان فرصت کمی برای انتخاب و برنامه ریزی جهت شرکت در نمایشگاه های مورد علاقه خود پیدا می کنند.
متاسفانه فضای نمایشگاه طوری برنامه ریزی شده که باز دید کنندگان غیر متخصص زیادی در نمایشگاه ها شرکت می کنند و این خیل حاضران عواید زیادی برای غرفه داران و شرکت هایی که هزینه زیادی برای حضور و ارائه محصولا ت خود پرداخته اند ندارد در سال های اخیر با تفکیک نمایشگاه ها ی عمومی وخصوصی کمک زیادی به رفع این مشکل شده است به طوری که هم باعث کاهش حجم ترافیک اطراف نمایشگاه شده و هم غرفه داران را در تخصصی کردن نمایشگاه ها یاری رسانیده اما هنوز این مسئله به طور کامل حل نشده است .
به زعم بسیاری از کارشناسان در موارد زیادی برگزاری نمایشگاه ها با دید اقتصادی انجام نمی شود و در مواردی این روابط و نظرات غیر کار شناسانه است، که تقویم نمایشگاه را تعیین می کند.
به نظرمی رسد نزدیک نبودن غرفه داران، شرکت کنندگان و مجریان به یکدیگر باعث ایجاد ایرادات اساسی دراین روند باشد چرا که وقتی نیازهای جامعه کمتر در نظر گرفته شود و یا زمان و مکان مناسب تشکیل نمایشگاه با آنچه که لازم است هماهنگ نباشد چگونه می توان بر گزاری موفق یک نمایشگاه را تصور کرد.
ارتباط تنگاتنگ و نزدیک بین سه رسته مهم دراین روند (مجریان، غرفه داران و بازدیدکنندگان ) به همراه نظارت و مدیریت تخصصی غیر مداخله گرانه دولتی می تواند ما را به آیند ه ای روشن در صنعت نمایشگاهی رهنمون سازد.

منبع: سایت aspfair